Α. Τ.

Πριν ξεκινήσω την ψυχοθεραπεία, ήμουν σε ένα πρόγραμμα αυτοβελτίωσης, αλλά γενικευμένο. Ήθελα και ένιωθα την ανάγκη να δω κάτι πιο προσωπικό και στοχευμένο. Ήξερα και ένιωθα ότι κουβαλάω πολλά βάρη και τραύματα από πολύ πίσω, από τα παιδικά μου χρόνια, τα οποία με ακολουθούσαν και σήμερα (αν και ήμουν βελτιωμένη αρκετά σε συμπεριφορές), με συναισθήματα φόβου, χαμηλή αυτοεκτίμηση και την αίσθηση του "δεν θα τα καταφέρω" σε μια καινούργια αλλαγή, σε μια καινούργια απόφαση. Τα συναισθήματά μου ήταν πολλές φορές αδιαχείριστα. Σήμερα, με τη βοήθεια του ψυχοθεραπευτή μου, που τον εμπιστεύομαι, τον σέβομαι και νιώθω ευλογημένη που υπάρχει στη ζωή μου, βλέπω τι έχει συμβεί. Έμαθα πώς να φροντίζω το τραύμα μου, να μη με κατακρίνω, να μην είμαι τόσο σκληρή και απαιτητική με τον εαυτό μου. Να βάζω όρια και να μη συμβιβάζομαι με τίποτα λιγότερο απ' ό,τι αξίζω. Σήμερα μπορώ να είμαι αυτοσυντηρούμενη, να στηρίζομαι στα χέρια μου και στα πόδια μου, και να μην εμπιστεύομαι το μυαλό μου σε ό,τι αρνητικό μήνυμα θέλει να μου περάσει για να με πείσει. Έχω αποδεχτεί ότι είναι ο πιο μεγάλος μου εχθρός!